De interesse in cyberverzekeringen bij lokale besturen neemt toe. Dat is logisch.
Incidenten hebben niet alleen technische gevolgen, maar ook financiële en reputatierisico’s.
Een verzekering kan ondersteuning bieden bij forensisch onderzoek, crisiscommunicatie en herstelkosten.

Toch schuilt er een gevaar in de perceptie dat een polis gelijkstaat aan bescherming. 

Verzekeraars verstrengen hun acceptatievoorwaarden jaar na jaar. Multifactor-authenticatie, degelijke back-ups, patchbeheer, logging en monitoring zijn geen aanbevelingen meer, maar basisvereisten. Zonder aantoonbare maatregelen wordt dekking beperkt of geweigerd.

Een verzekering functioneert dus niet als alternatief voor structurele beveiliging, maar als sluitstuk ervan. Wie onvoldoende investeert in preventie, loopt niet alleen risico op een incident, maar ook op discussie over dekking achteraf. 

Bovendien blijft de maatschappelijke verantwoordelijkheid van een lokaal bestuur groter dan het financiële luik. Burgers verwachten continuïteit van dienstverlening, bescherming van persoonsgegevens en transparantie bij incidenten. Dat kan niet worden uitbesteed aan een verzekeraar. 

Een cyberverzekering kan deel uitmaken van een volwassen risicokader.
Maar ze vervangt geen governance, geen monitoring en geen structureel risicobeheer.

Digitale weerbaarheid begint bij organisatie en verantwoordelijkheid — niet bij polisvoorwaarden.

Ben je nieuwsgierig hoe de experts van CIVIOS jou en je organisatie kunnen helpen.
KLIK HIER en start de dialoog.